Phrasing, Sweetie...

Dzisiejszy post obiecałam już dłuższy czas temu. Chciałabym zrobić z tego cykl: “Muzyczna podróż po świecie”, w którym będę wybierać kraje, w których z pozoru nie ma zespołów stricte metalowych lub są one po prostu bardzo mało popularne, znane w wąskich kręgach. Pierwszym krajem, który chciałabym wziąć pod lupę są Indie. www.youthkiawaaz.com Indie muzycznie bardzo często kojarzone są z kinem Hindi (Hindi Cinema), znanym jako Bollywood. Kraj ten często kojarzony jest z przepychem, barwną i bardzo starą kulturą, filmy są dla nas kiczowate i zabawne. Z drugiej strony myśląc o Indiach mamy przed oczami obraz biedy i ubóstwa, brudu i wszechobecnych świętych krów. Nie do końca jednak tak jest, aczkolwiek nie o tym chciałabym dziś napisać. Będąc na pierwszym roku studiów indologicznych, zainteresowałam się kwestią muzyki rockowej i metalowej w Indiach. Jako, że kultura indyjska przez wieki była bardzo hermetyczna, niechętnie, jeśli w ogóle, przyjmowała trendy z Zachodu. Coraz częście...

Zespół, o którym chciałabym dzisiaj napisać, jest dość pozytywnie nietypowy. Demonic Resurrection, bo o nim mowa, powstał w Mumbaju (Indie) w roku 2000. Jako licencjonowany filolog indyjski byłam ciekawa, czy w Indiach również znajdę przejawy miłości do mocnych brzmień. Ku mojemu zaskoczeniu, znalazłam nie jeden i nie dwa rockowo-metalowe zespoły, mogące zawstydzić swoich europejskich kolegów (zestawienie tychże zespołów już wkrótce). Słyszałam wcześniej o death metalu z Kazachstanu, Pakistanu, czy Japonii, nie przyszło mi do głowy jednak, by poszukać także w Indiach. www.bandcamp.com Najbardziej przypadł mi do gustu Demonic Resurrection, choć nie od razu chwycił mnie za serce. Ostatni album tego blackened death metalowego zespołu Dashavatar, czyli dziesięć awatarów, w dziesięciu utworach opowiada mity związane z inkarnacjami (wcieleniami) boga Wisznu. Bóg ten jest dla hinduistów znaczący, jest jednym z trimurti (trójcy najwyższych bogów: Brahma - stwórca, Wisznu - podtrzymują...